De afvalberg van verpakkingsmaterialen groeit en groeit. Per jaar verbranden we in Nederland 94.000.000 kilo drankverpakkingen en 74.000.000 kilo verpakkingen van groenten en aardappelen. Deze verpakkingen kunnen niet gerecyceld worden en worden daarom verbrand. Met het verbranden komt koolstofdioxide (CO2 ) vrij. De vrijgekomen CO2 stijgt op in de dampkring, en vormt een dikke laag rond de aarde. Door deze laag wordt er meer warmte vast gehouden. Dit noemen we het broeikaseffect.
Er zijn wetenschappers die beweren dat de gevolgen van de opwarming van de aarde erg groot zijn. De waterspiegel zal steeds meer gaan stijgen, de poolkappen zullen smelten. Er komen hevigere stormen en meer overstromingen. Met grote rampen voor mensen en dieren als gevolg.

Om die reden probeert de overheid dan ook het verbranden van afval zo veel mogelijk te beperken. Daarnaast probeert de overheid duurzamere manieren van verpakken te stimuleren. Dat betekent dat producenten verplicht zijn om na te denken over hoe ze de verpakking van hun producten nog duurzamer kunnen maken.

Een leuke uitdaging voor ontwerpers! Deze ontwerpers zoeken slimmere manieren van verpakken. Bijvoorbeeld door lichtere verpakkingen te ontwerpen met minder materiaalverbruik en lagere transportkosten. Ontwerpers kunnen hiervoor de natuur als inspiratiebron gebruiken. Dit doen ze door goed naar de natuur te kijken en daarvan te leren. Dat noemen we biomimicry. In dit project ga je onderzoeken hoe in de natuur kostbare delen van een plant of dier zijn verpakt en ga je zelf een verpakking voor een eibotsproef ontwerpen!

Vroeger verkochten de melkboer en de groenteboer hun producten huis aan huis. Melk werd overgeschonken in een kan en groenten verdwenen rechtstreeks in de groentela. Dat gaat nu wel anders. Supermarkten bieden steeds meer producten verpakt aan. Met grote gevolgen…